Home » Post Item » at last, it’s up again
"...we are the creator of our Universe, and that every wish that we want to create will manifest in our lives. Therefore, our wishes, thoughts, and feelings are very important because they will manifest." - The Secret

at last, it’s up again

February 22, 2009

at last, up na ulit ang i.ph. tagal2x shang naka maintenance check, dami tuloy nakalampas na mga importanteng pangyayari sa buhay ko na di ko naisulat [at napangandakan sa whole wide world… hihihi]… :)

1. binalikan at natapos ko na ang wall na nagpatumba sa akin nung 1st time kung umakyat. yeheey! at bonus pa, natapos ko na ung advance wall… ung may mga angles churva na wall?! natapos ko na po un. hihihi! at proud ako. gusto ko ng subukan ung pro wall. kaso kulang pa ata ako sa lakas ng loob. hihihi! :)

2. one week stay sa baguio. waahhh… nasusuka na ako. joke! but it was fun, actually. i got to ride the de luxe bus na. hihihi. babaw! naging bad pa ako. kc bakit may emote pang parang mag-ala stewardess mga pipol dun, di na lang tagalized yung instructions, kailangan pang mag english. napangiwi tuloy ako. bad bad!

3. for 4 yrs. i stayed home for the V-day. hihihi. and for this day, i got my self drunk. hihihi! 1 botle of tequila and just 2 pipol drinking it for a span of less than an hour?! sinong di mawawarak nun… hihihi!

4. got emotionally drained. i won’t elaborate pero ang hirap if you’re groping sa napakadilim na daan with matching thin air pa. hay… but sometimes, i just can’t say what i wanna say… hirap!

5. attended 2 weddings in a span of 4 days and cried over the songs “Forevermore” and “On this Day.” Syet, weddings… never did it fail to make me cry… :(

6. rolled over and died… hihihi! brutally bruised, scared and bleeding internally. i’m numb, and i’m keeping my eyes shut again… ganyan na lang siguro talga ako, masochist… go lang ng go… sana some day, mahawi na ang cloud of uncertainty sa mundong ibabaw… hihihi!

in truth, parang wala naman talaga akong drive na magsulat today. parang i am so drained at feeling ko, no one’s willing to help me. parang always, “in due time.” eh minsan, nakakapagod din maghintay eh… lagi na lang kasing ganun ung role ko. ako naman, tanga din, pumapayag din sa “due time” na yan.. eh baka naman pumuti na lahat ng pwededng pumuti sa akin eh, di pa dumadating si “due time.” tuloy, gusto kong mgjog na lang kaya… or magbadminton… or any physical activity, para lang di na umikot tong utak ko at isipin at magproject, kelan kaya ang due time na un…

Posted by melancholicduchess at 9:57 am | permalink

Previous Comments

ay, pareho kayo ng peborit line ni kulot “due time” wahahahha! :P

yung due time kapag daw di na gumagana ang matris. ahahaha! :P seriously, kapag di sinunod ang due time may tendency magkasala.. remember: righteous tayo, okay? badminton tomorrow! :) may bago tayo pwede subukan: boxing. hehe :)

Posted by AC at February 22, 2009, 11:28 am

hahaha.. eh kasi naman, an laging sinasabi sa akin eh, nasusuka na nga ako eh… sawang sawa na ako… hihihi! mukhang may palyadong matris nga na natatamaan dito… hahahaha!

yeah! badminton… gusto ko din boxing.. pakahealthy muna ako ngaun.. hihihi! :)

Posted by melancholicduchess at February 22, 2009, 5:27 pm

‘due time’ nga naman… waiting, it’s the art of prolonging the agony… ahem!

kanta nalang tayo, “you changed my life in a moment and i’ll never be the same again…”

condolences pala sa mga namatay mo na cells gawa ni AC. too bad dead cells are irreplaceable at our ages na. *peace*

asan na ba yang ating mga due time?! “come and get me get me get me, baby i’m yours, come and get me…” ahihihihi

Posted by hukombitay at February 26, 2009, 10:57 am

panoorin mo na lang nang paulil-ulit ang you change my life para ma-lift spirits mo. yun ang ginawa ko at pag sad ka na naman, manood ka ulit. hehehe.

Posted by soulful at February 28, 2009, 11:21 am

for hukombitay: hanggang ngayon ay may maa a rin ng pilipinas ang aking braso. :) hehehe…

for soulful: ineng, sinusuka na ata ako ng mga sinehan kc sa trip kong panoorin ng paulit ulit ang u changed my layp… pero alam mo ba, kung magsubside na ang kilig sa napanood mo, mapapaisip ka “pucha, tama na ha? bakit kayo lang masaya… san naman ung happy ending ko/namin?” hehhee… la lang! :)

Posted by melancholicduchess at February 28, 2009, 12:22 pm

bwahahaha!

buhay pa naman yun katabi ko sa sinehan at buong-buong pa siya at walang trace ng karahasan. naalala kasi kita.

Posted by hukombitay at March 1, 2009, 12:57 pm

All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.

Add a comment